Bewoners Hazegras zijn hoopvol

De stad Oostende wil de wijk Hazegras weer aantrekkelijk maken. De ooit levendige buurt vol cafés en restaurants is zo goed als dood. Een nieuw ruimtelijk uitvoeringsplan moet de wijk nieuw leven inblazen. Buurtbewoners juichen de wijzigingen toe, maar blikken nostalgisch terug.

8028004

Je mag de wijk gerust een stadskanker noemen. Enkel langs de Graaf De Smet De Naeyerlaan is er op het Hazegras veel aan projectonwikkeling gedaan“, zegt schepen van ruimtelijke ordening Kurt Claeys (Open Vld) die op de gemeenteraad het nieuwe plan voorlopig liet vaststellen.

Buurtbewoners geven de schepen geen ongelijk. “Ook al klinkt ‘stadskanker’ heel hard, het is wel waar. ’s Avonds moet je hier niet lang rondlopen en veel huizen staan leeg“, vertelt Josianne. “Grijs en grauw. Veel meer kan je niet vertellen over de wijk”, treedt Paul haar bij.

In de Slachthuiskaai baat Steve Pottier café Oud Slachthuis uit. “Ik ben hier opgegroeid . Mijn ouders baatten in de jaren zeventig restaurant Waterhuys uit, voordien was mijn grootvader er aan de slag“,

vertelt de 48-jarige cafébaas. “Er waren ook veel restaurants, cafés en cabarets. De aanwezigheid van de marinebasis, de bloeiende visserij en het slachthuis maakten hier een bedrijvige wijk van. Vandaag is het onmogelijk een vergelijking te maken. Een stadskanker? Ja, al kan je het ook als een etterbuil omschrijven die klaar staat om open te springen. Het is een leuke buurt – daarom woon ik er ook – maar er valt weinig te beleven. De wijk dient nu alleen als doorgang naar de stad toe. Dat de prostitutiebuurt zal verdwijnen? Het is een beetje nostalgie, pers lot van rekening heeft elke stad wel zo’n buurt. Er staat de komende jaren veel te gebeuren en ik ben benieuwd naar de concrete plannen.”

Militaire kazerne

Daniël Lisabeth (60) is geboren in de wijk en woont er na een korte omzwerving terug sinds zestien jaar. Hij schreef ook een boek over ’t Hazegras. “De jaren zeventig waren de gouden jaren. De militaire kazerne Bootsman Jonsen deed de wijk goed draaien. Ook de activiteiten in het slachthuis deden de buurt goed. De vissers kwamen samen in café Leurs, waar hun loon aan de toog werd uitbetaald. Cafés als De Haring, Blues, Moon, Slachthuis en natuurlijk Hazegras brachten leven in de brouwerij. Maar de cafés en discotheken sloten, de militaire activiteiten daalden en de wijk kwam in verval. Het aantal prostitutiehuisjes daalde van een twintigtal toen naar amper zeven nu. Dat het stadsbestuur de wijk wil opwaarderen als woonwijk met handel en horeca, klinkt goed. Het veiligheidsgevoel is nu niet bepaald hoog.”

Niko Geldhof, sinds 2001 uitbater van frituur Hazegras, kent de wijk goed. Zijn vader, wijlen Wilfried, baatte café De Haring uit en ook een frituur ernaast en Niko zelf bezit talloze foto’s van de buurt. “De wijk was vooral in de jaren tachtig en negentig dood. De stad liet onder andere de kerk afbreken en er kwamen woningen in de plaats. Verkeerspunt De Bolle werd opengesteld wat de passage ten goede kwam. Alles – haven, spoorweg en snelweg – komen hier zowat samen. Je hebt ook wijkwerking Hazegras om de sociale cohesie te versterken. Er groeit wel iets, zachtjes aan, maar er is meer nodig.”

Gezelschapscafés

De ‘gezelschapscafés’ zien er bouwvallig uit. Het is maar de vraag waar ze in de toekomst terecht zullen komen.

We gaan niet onteigenen“, meldde schepen Kurt Claeys tijdens de jongste gemeenteraad. “Het is ingekleurd als projectzone. We willen horeca en wonen stimuleren, waardoor die cafés automatisch zullen verdwijnen zonder dat we dat moeten opleggen. Een nieuwe locatie? Die heb ik niet in gedachten.”

© TIMMY VAN ASSCHE – HLN OOSTENDE

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.